Patapos Na

Patapos na ang taong 2016 ngunit marami pa rin akong gustong isulat. Mga kuwento at mga taong nais kong bigyang buhay. Natakot lang ako kaya hindi nagtuluy-tuloy ang proceso mula sa pagpaplano at sa pagtatapos ng isang buong primeyadong likha. Sa darating na bagong taon ay mas pagtutuunan ng pansin ang mga bagay na isinantabi na lamang. Sana nga lang ay huwag na masyadong magpapadala sa kirot ng takot na madalas nagbabadya dahil sa huli ako rin naman ang maghihinayang.

Kaya sa pagpasok ng 2017, dahan-dahan muling aabot ng mga salita at hahabi ng pangungusap. Magbibigay daan sa mga mapaglarong tauhan at kakaibang mga tagpuan. Simulan na.

2nd day of 2016

It’s the second day of 2016 and I’m sick. An exciting way to begin the new year, complete with chills of high fever and sore throat. Unending coughs since this morning.

Then there’s the internet.

Being stuck at home, prepares me to binge watch and re-watch movies that I set aside for better days. Or when I wish to see adorable and highly relatable awkward lines, scenarios, characters.

Me, and Earl, and the Dying Girl
Nick and Norah’s Infinite Playlist
Scott Pilgrim vs the World
Paper Heart

As well as heartwarming and bright stories of Amelie and Eternal Sunshine of the Spotless Mind.

Sometimes, it feels strange how funny lines can call out my tears. Not of happiness but more of sadness. Scary moments. Random thrills.

Need to get well soon.

Sherlock
The Big Bang Theory
Criminal Minds
🙂