Bakit Nais Ko Pa Ring Umibig ng Makata

Standard

Sa bawat titik at salitang mabubuo
Kasama palagi ang alaala ng taong laman ng puso
Hindi man ako iyon sa bawat pagkakataon
Iintindihin ko’t pagkakaingatan ang mga ito

Mahirap, madalas matagal
Kaya’t pasensiya ang kailangan

Pakikinggan siya’t sasamahan
Upang unti-unti niya akong pagbuksan
Sa ilang pintong isinara upang ipangharang
Sa mga taong dumarating, nang-iiwan

Aawitan ka niya gamit ang kanyang panulat
Dadalhin ka patungo sa kanyang mundo
Ipakikilala sa mga paboritong tauhan
Ng kanyang tula, kuwento’t nobela

Titiyakin na hindi ka mawawala

Sa bawat pagtingin,
Pagtitig sa akin ay di alintana
Kiliti sa kanyang isip,
Gagalaw para ako’y basahin

Kahit pa sabihin nila na kakaiba siya
Ako pa rin ay maglalakad sa tabi niya
Magkahawak kamay naming lalakbayin
Ang mundong tanging sa amin

Nais ko pa ring umibig ng makata
Kahit mahirap, madalas matagal
Pasensiya pa rin ang kailangan
Upang sabay naming pagsasamahin
Ang mga araw at mapuno ang mga pahina

Dalhin man ng agos ang mga pahinang natapos
Siguradong di basta-bastang mawawala
Alaala na pinagtagpo ng bawat ideya at talata
Mukha at salitang tanging sa kanya

Lahat naman talaga kasi ay nagiging makata
Kapag tibok ng puso ang nanguna
Nakabubuo ng makukulay at nakaaantig na mga tula
Sa tingin, haplos, at maging simpleng paalala

Kaya nais ko pa ring umibig ng makata

Kahit matagal, mahirap

Marahang pagbasa

Sa kilos at mga pananalita

Iibig ako ng makata

 

Sagot na tula sa isinulat ng aking kaibigang si M. Catud na Huwag Kang Iibig ng Makata

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s